دروغ بزرگ زيست محيطي

صنايع شيميايي سينا به منظور توليد فرمالين، هگزامين، پنتا اريترتيول، پارافرمالدئيد، رزين هاي پلي استال، رزين هاي اوره، ملامين و فنل فرمالدئيد که همگي از مشتقات متانول هستند در سال 1369 آغاز به کار کرد.

توليد فرمالين در 4 مرحله انجام شد:

1-     مخلوط کردن آب کاملاً خالص با متانول

2-     مخلوط کردن محلول متانول با هوا

3-     واکنش مخلوط آب، متانول و هوا با حضور کاتاليزور اکسيد نقره ي کاملاً خالص و تشکيل گاز فرمالدئيد.

4-       خنک کردن گاز فرمالدئيد و انحلال آن در آب کاملاً خالص و تهيه ي فرمالدئيد.

در ادامه اين مقاله آمده است:

در اين مجموعه تصفيه خانه فاضلاب صنعتي و بهداشتي بصورت يکجا ساخته شده است. هم اکنون TOD پساب صنعتي کارخانه به حجم 80 متر مکعب در طول شبانه روز يعني 5/3 متر مکعب در ساعت در تصفيه خانه به ميزان 90 درصد کاهش داده مي شود. سيستم فعلي به دليل امکان بروز مسموميت در باکتري به طور دائم در حال بازسازي ريزاندام هاي مورد نياز واحد است.

پساب تصفيه شده پس از انجام آزمايش هاي لازم

جهت آبياري فضاي سبز استفاده مي شود.

به نقل از سايت: http://polymer.aut.ac.ir

ما نمي دانيم دانشجويي كه به اين شركت مي آيد از يك محله به نام دودج كه در مجاور اين شركت است اطلاع دارند يانه؟

اگر از ديوار شركت هم سر ك بكشند مي توانند دودج را ببينند و درست در پشت ديوارهاي شركت فاضلاب صنعتي شركت را كه در رودخانه خشك فصلي جمع گرديده تماشا كنند. بوي فرمالين كه در تمام فضا برخي اوقات زندگي را براي مردم مرگ بار نموده استشمام كنند و بعد به حرف هاي بي اساسي كه به خوردشان مي دهند كه ...تصفيه مي شود و براي فضاي سبز استفاده مي شود گوش دهند.

بد نيست چند عكس هم از اين فضاي سبز كه سينا ايجاد كرده است ببينيد البته شركت صنايع شيميايي فارس هم در اين كار با سينا شريك است:

آتش سوزي در شركت پارس كاغذ

شركت پارس كاغذ واقع در شركت شهرك صنعتي آب باريك در آتش سوخت. در روز جمع مقارن ساعت 16 دود غليظي از داخل شهرك صنعتي همه جا را فراگرفت ماشين ها آتش نشاني پس از ساعتي خود را به محل حادثه رساندند ولي آتش همه جا را فراگرفت و اين شركت تا صبح در اتش سوخت. تلاش آتشنشانان معطوف گسترش آتش به كارخانجات مجاور معطوف شد. گفته مي شود دستگا ههاي شركت قابل بلرسازي است ولي انبار كاغذ كاملا سوخته و سوله انبار نيز نابود شد.

اين شركت از معدود شركت هاي فعال شهرك صنعتي آب باريك بود.

تشكر از مديريت شركت فارس نيما

شركت فارس نيما از معدود شركت هايي است كه در منطقه زرقان هيچگونه مواد آلاينده اي  ندارد. اين شركت توليد كننده مواد غذايي است و در جاده منتهي به دودج (300 متر بعد از شهرك صنعتي آب باريك ) قرار دارد. برخي از توليدات اين شركت با برند دودج توزيع مي شود. ما براي مديريت اين شركت آقاي آتشي آرزوي موفقيت داريم.

حادثه در ورودي شهرك صنعتي آب باريك

از قديم گفته اند بار كج هيچ گاه به مقصد نمي رسد

تقاطع جاده دودج و شهرك صنعتي آب باريك . اگر فقط چند متر جلوتر اين اتفاق مي افتاد معلوم نبود كدام بخت برگشته در زير اين كاميون له مي شد؟ اين هم از بركات شهرك صنعتي است كه نصيب ما دودجي ها شده است؟ چنانكه چند سال قبل در حادثه مشابهي در همين مكان بانوي بارداري به نام مرحومه مريم خليلي از اهالي دودج جان خود را از دست داد.

آشي كه كارخانه ها در اولين شب تابستان براي ما پختند

ديشب اولين شب تابستان 88 بود. آغاز اولين شب در دودج با آلودگي شديد هوا و بوي تعفن و سمي متصاعد از كارخانجات مجاور همراه بود. مردم دودج اولين شب تابستان را تا صبح با اين بو سر كردند و مجبور شدند كولر ها را خاموش كنند.  معلوم نيست كه در اين تابستان كارخانجات چه آشي براي ما پخته اند كه دود ودم آن در الولين شب چشمانمان را كور كرد و اشكهايمان را جاري نمود و بوي بد آن تمام محلهع را فرا گرفت. از همسايه ما زرقان هم اگر كسي خبر دارد در نظرات ثبت كنند بيچاره اهالي زرقون كه بوي گاوداريها هم بايد تحمل كنند.

مثلي معروف ميگه

آش خالته بخوري پاته نخوري پاته

يكي كمه دو تا كمه...؟! (اندر احوالات آلودگي منطقه زرقون)

راسش بعد از انتشار مقاله اي در باره آلودگي محيط زيست زرقون و دودج با خبر شديم برخي مسولين احساس وظيفه نموده و چراغ بدست بدنبال منابع آلوده كنند محييط زيست مي گردن.

ما همينطور كه مثل هر روز براي امور روز مره از كنار يكي از كارخانه هاي آلوده كننده مي گذشتيم  يه صحنه اومد جلومون(يعني ما مقصر نيستيم كه اين مطالب رو مي نويسيم)  كه گفتيم حيفه ديگرون خبر نداشته باشن ما عينيكي هم بوديم ولي مشاممون باز بود و چشممون هم سوسويي مي ديد ، چشمتون روز بد نبينه ديديدم يه توده هواي آلوده لوله شد و اومد به طرف ما (البته اين آلودگي از نوع گرد و غبار سفيد بود يه چيزي تو مايه پودر سفيد)ما هم كه راه فراري نداشتيم چون پياده بوديم و از كنار همون كارخونه كذايي مي گذشتيم گفتيم حالا كه ما هر چي دود و فوت وو گرد و غباره خورديم چطوره چند عكس بگيريم براي دوستان مستند بفرستيم اين يكي از اون عكس ها هست فعلا از اسم اون كارخونه خودداري مي كنيم ولي هر كسي از اتوبان شيراز - مرودشت دوراهي دودج به طرف دودج بياد (جاده شهرك صنعتي آب باريك) شبانه روز با اين دود و فوت و گرد و غبار ازش استقبال مي كنن!

البته و صد البته اگه مسولين اين كارخونه اعتراضي داشتن كه مثلا اين گرد و غبار سفيد نه تنها ضرر نداره بلكه منافعي هم داره ما بايد عذر خواهي كنيم بگيم از اين به بعد دو سه تا مجوز ديگه هم صادر كنن تا اينطور كارخونه هايي كه نعمتي براي منطقه هستن بازهم احداث بشن!

آخه يه مثلي داريم ما كه ميگه: يكي كمه دوتا كمه سه تا كه شد راس همه.

خيابان صنايع دودج زرقان