طنز آلودگي محيط زيست (2)

كرم و پماد سياه كننده دوده

من يه پيشنهاد به نظرم رسيده كه در نوع خودش بي نظيره. با خودم فكر كردم حالا كه ما ميون اينهمه دود و فوت گير افتاديم و ناچارا بايه همه رو تحمل كنيم ، چطوره يه كاري بكنيم كه هم ما يه نفس راحت از دست دود بكشيم و هم سرمايه گزاران توليد ددود در منطقه از هدر رفتن اينمه جلو گيري كنن و از دود هم منتع بشن.

راهكار ما اينه كه بياييند و فكري كنن تا اين دودها رو در هر كارخونه اي بوسيله اي جمع و فشره بكنن و اونا رو صادر كنن. چه بدرد مي خوره من نمي دونم. حكما يه استفاده اي دارن براش فكري كنن. مثلا از اون به عنوان توليد رنگ سياه دودي كه خيلي هم اي روزا طرفدار پيدا كرده و مي گن مشكي رنگ عشقه، استفاده كنن. كي به كيه يه چيزي باشه سياهشون بكنه فقط؟!

اگه نه هم مي تونن همه رو ذخيره كنن و شب عيد كه رسيد به حاجي فيروز بفروشن تا خودش رو سياه كنه به اين وسيله از خروج ارزي كه بواسطه واردات مواد سياه كننده كه در تاتر هم خيلي استفاده داره جلوگيري مي كنيم.

يا كه نه همه با هم فكر كنن و براي بهره وري بيشتر از اين نعمت بزرگ كارخونه هاي دودزا كه همه جا فت و فرادونن يه استفاده ديگه اي بكنن. چه مي دونم مي گن ايران در واردات و استفاده از لوازم آرايشتي رتبه اول يا دوم داره شايد هم بشه از اين همه دود براي استفاده در لوازم آرايشي استفاده كرد. آخه همه كه نبايد سفيد باشن يه بار هم همه به رنگ سياه پوستا بشن تا با اونا هم ابراز هم دردي كنن و هم ببينن سياه پوستا چي مي كشن؟!

يا ايكه از اين دودها براي ساخت كرم سياه كننده و براق كننده استفاده كنند و به كشورهاي آفريقايي صادر كنن. مي تونيم مجاني هم در اختيارشون قرار بديم يا با همراه ماشين سمند صادراتي اين محصول ديدم بهشون پيش كش كنيم.

اينطور هم از واردات بي رويه مواد آرايشي خلاص مي شيم و از خروج مقدارهنگفتي ارز جلوگيري مي كنيم و هم از دود به عنوان يه منبع توليد مال و ثروت و زيبايي بهره برديم. علاوه بر اين نه تنها وارد كننده نيستيم بلكه صادر كننده هم ميشيم. اسم محصول جديد رو هم مي گذاريم كرم سياه كننده دوده. چطوره؟! نام دوده هم زنده مي شه!؟ شما پيشنهاد بهتري دارين بفرماين.

اشاره: (دوده همان نام دودج به زبان محلي است)

مقاله بعدي بزودي منتشر مي شود:

طنز آلودگي محيط زيست (3) با عنوان: خفه شو!؟